Toen we gisteren uit het vliegtuig stappen werden we verrast door een onaangename koude wind. En wind die door al je kleren heen waait. Niet fijn als je meer dan een uur buiten staat te wachten op je huurauto.

Dit zorgde als vanzelf voor het gesprek met de eigenaren van de woning. Het was al een paar dagen koud en winderig. In de bergen waren de skipistes weer geopend. “Maar”, beloofde ze,  “het zou vanaf nu elke dag een beetje beter worden”. Een daar gokken we dan maar op.

En aan de gastvrouw merkten we direct dat we in het duurdere segment zaten,  want ze had de kachel aangezet.

We zien hier onwijs mooi. Prachtig huis, eigen zwembad, midden op het eiland. De zon schijnt.  Eigenlijk een prima dag om te wandelen. En dat was toch al het plan.

De grote volksverhuizing is begonnen. Wat je allemaal niet te regelen hebt als je zonder hond op vakantie wilt. Eerst twee dagen rijden. Dan een nachtje met de boot. Nog eens zes uur rijden om bij de vriendelijke dames te komen en de hond af te leveren.  Boris gaat voor bijna 14 dagen bij hen logeren. Dat is voor de eerste keer, dus maar duimen dat het gaat. 

Daarna tuffen we door naar Delft voor een korte tel langs memorylane.

Zondag vliegen we naar zakynthos voor een beetje zon, zee, wandelen en hopenlijk lekkere ontspannende dagen. 

Daarna alles in omgekeerde volgorde, hond ophalen, naar Drenthe en nog wat bezoekjes afleggen en weer op huis aan… En dan gaat het het grote tuinseizoen weer van start.

Ik ben al moe van het alleen maar opschrijven wat er allemaal te gebeuren staat. Maar een ouzootje zal dat wel laten verwaaien.

Heel stiekem zijn we vandaag aan het tuinieren geslagen. Natuurlijk weer veel te vroeg zoals ieder jaar maar het bloed begon te kruipen en kriebelen. Eerder in dit blog en post geplaatst over de moestuinbakken, vandaag zijn we begonnen met het verven ervan.  Zo donker mogelijk zodat de grond in de bakken op kan warmen.

De afgelopen weken ben ik bezig geweest met de theorie van “square foot gardening” en we hebben een plan. Dit jaar doen we rustig aan omdat er ook nog een vakantie aankomt,  maar volgens de theorie moet het lukken om 3x per jaar te oogsten.

De komende dagen verven we de bakken af en gaat het grondmengsel erin (compost, turf en vermiculiet). En vlak voordat we op vakantie gaan plempen we de bakken vol en hopen dat het goed komt.

Tweede paasdag 2026. De verstopte eieren zijn zoek. Deze liggen onder 15 centimeter sneeuw.

De kippen hebben we deze week naar buiten gedaan. De hele winter hebben zij in de kas gewoond. Maar dit kon niet verkomen dat ze vanmorgen wakker werden met sneeuw op het trapje. Onwennig liep er één kip door de sneeuw.

De rest volgde niet en voor als nog zitten ze allemaal onder het nachthok. Hopelijk smelt de sneeuw snel weg en komen de eieren toch nog te voorschijn. Fijne tweede paasdag.

Voor wie het woord nog kent; de wijk Someren in Rotterdam werd voor en door de bewoners mooi en leuker gemaakt met als effect dat de criminaliteit daalde: opsomeren dus.

Niet dat hier in huis nu zoveel criminaliteit voorkomt, maar we vonden het idee wel inspirerend.  Een zooi planten gekocht voor in huis en uitgestald, de (z)somer in huis getrokken, terwijl buiten desneeuw nog aan het smelten is..

Een hoop vrolijkheid. Wie heeft er televisie nodig als je ook hier naar kunt kijken!

Afgelopen week hebben we bezoek gekregen van Lissette en Sandra. We hebben genoten van alle wandelingen, spelletjes en hondensleetocht.

Eerst beide opgehaald in Umeå. Na de wandeling was het goed toeven op het teras met een broodje worst.

Woensdag samen op de hondensleetocht. Het was een belevenis. Van 10.00 uur tot 17.00 op pad. Met dank aan Barbara en Erwin.

Op vrijdag weer terug naar het vliegveld. Er was veel sneeuw gevallen en dit had ongelukken tot gevolg. Gelukkig hebben we Lissette en Sandra veilig af gezet en zijn ze ondertussen weer veilig in Nederland. Lissette en Sandra bedankt voor jullie bezoek.

Alweer een poosje geleden dat ik hier wat heb geschreven. Maar deze aanleiding laat ik niet door mijn neus boren. Hieperdepiephoera!!!

Door John verwend met mijn lievelingscadeaus: pennetjes, papier, stiften en een tafelezel. Ook een paar kaarten zijn binnen gedruppeld. De taart is gebakken (kladdkaka met vispgrädde). En ik mocht van de week al stiekem starten met een online tekencursus.

Ons zelf ingekleurde schilderij van Dotz heeft nu een lijst gekregen en hangt aan de muur als herinnering voor later.

We gaan er waarschijnlijk nog eentje maken die deze dan gaat vervangen.  Meer close-up en als het lukt Boris erbij.

Richard zijn zus Monique en zwager Ton zijn eind januari op bezoek geweest bij ons in het hoge koude Zweden. We hebben een geweldige week achter de rug. Er is gewandeld in de buurt en de hoge kusten.

In de schuilhut wat gedronken en gegeten. Tevens genoten van het geweldige uitzicht.

En het hoogte punt was een hondensleetocht. Inclusief winterkleding, muts, handschoenen en overal. 27 honden waar we uit konden kiezen en die allemaal even lief en vriendelijk waren. Het was geweldig.

Een kwartiertje geleden is de zon opgekomen en ik had nog wat foto’s beloofd. Code rood heeft bij ons gelukkig geen schade aangericht. Het wordt wel veel werk om de sneeuw weer op te ruimen. Daar is John de rest van de dag wel mee bezig. Ik mag helaas niet helpen vanwege rugpijn.

Er is zo’n 40 centimeter bijgekomen.  Omdat het daarbij stevig waaide is het op sommige plekken nog geen 10 centimeter, maar op andere plekken ligt wel meer dan een meter.

Ook in de provincie is het relatief rustig gebleven.

Vandaag zijn de scholen gesloten en zijn de ziekenhuizen in verhoogde staat van paraatheid. Nog steeds is het advies om binnen te blijven, maar nu vooral om ruimte te geven aan de sneeuwschuivers.

Het mooie komt nu. Er ligt genoeg sneeuw om de pistes en langlaufloipes te prepareren en straks kan het wintersportseizoen van start.